De waarheid is verteld - werkgeversreview Anonieme werknemer bij Plan B

Draaideur van een disfunctioneel bureau dat ook dienst doet als studentenhuis. Favoritisme viert hoogtij, voornamelijk voor mannelijke werknemers. Het is niet verwonderlijk dat het hogere management alleen bestaat uit blanke mannen van tussen de 40 en 50, die het stereotype van de gekke mannen bestendigen in plaats van vooruit te gaan om een inclusieve en diverse werkruimte te creëren. Het was teleurstellend om te zien hoe de leidinggevenden zich als gemene meiden gedroegen, ongepast achter de rug van de medewerkers om praten in plaats van met de individuen samen te werken om hun problemen op te lossen. Alle interne disfuncties van het bureau zijn voor iedereen zichtbaar, van oprichters tot stagiaires. Hoewel er verschillende creatieve directeuren zijn, is geen enkele bereid om mentorschap of begeleiding te bieden aan creatievelingen op een lager niveau. Ironisch genoeg worden creatievelingen op een lager niveau vaak tot zondebok gemaakt voor mislukte resultaten van eigenaardige passieprojecten die niet goed door het leiderschap zijn gecommuniceerd. Arrogante, neerbuigende houdingen rondom. Het bureau is gebouwd op negativiteit met weinig tot geen steun, het is geen samenwerkingsomgeving. Ze houden alle kritiek en ongenoegen in, houden stilletjes de score tegen je bij in plaats van groei en verbetering aan te moedigen. Ze prijzen creatievelingen die stockillustraties rechtstreeks traceren en kopiëren en ze als hun 'eigen' claimen - stagiaires die hierin uitblinken, worden gevraagd te blijven. Er zitten gewoon te veel clichéhanden in de koektrommel. De ruimte voor groei is beperkt. Ze bevorderen alleen de vooruitgang van werknemers met een vergelijkbare "schimmel".