Veel verschil tussen teams, managers die geen mensen-mensen-zijn, slechte mental-health awareness
Pluspunten
Ok arbeidsvoorwaarden, leuke extra's; gratis wegenwacht (ook voor fiets), duurzaam inzetbaarheidsbudget waar je veel mee kunt doen.
Minpunten
Bij mijn sollicitatie twijfelde ik al of het betreffende team echt iets voor me zou zijn. Ik ben geen super technische developer en het product van dit team sprak me eigenlijk helemaal niet aan. Echter een van de teamleden die het gesprek voerde wist me over te halen. Later begreep ik dat ze een manipulatieve dictator is. ANWB wil graag meer developers maar weet ze niet te behouden; de senioren gaan weg omdat ze elders beter kunnen verdienen en voor junioren hebben ze eigenlijk gewoon geen goed systeem om ze in te werken etc. en ook geen steun van uit het management. In mijn team werd ik dan ook gekoppeld aan mensen die niet per se geschikt zijn om kennis over te dragen. Een van hen was superslim en praatte vaak veel te ‘ingewikkeld’. Daarnaast leek het team te bestaan uit mensen die hun collega’s ook zien als hun sociaal leven, verwachtten dat je constant met ze uit eten wilde of dat je bij ze thuis kwam werken (in corona-lockdown tijd) of om langs te komen om gezamenlijk te wandelen. Ik heb wel een sociaal leven buiten mijn werk, dus die sfeer was mij veel te benauwend. Ik paste er niet tussen. Toen ik uiteindelijk door een combinatie van privéomstandigheden en werkstress, het geroddel achter je rug door de teamleden, de onveilige sfeer die de eerdergenoemde dame in de ‘retrospectives’ creëerde, thuis kwam te zitten kwam echt de ware aard van het team en manager naar boven. Het zelfverklaarde ‘leukste team van ANWB” kon nog niet eens een beterschap-appje versturen, iets wat een collega die tegelijkertijd met een griepje thuis kwam te zitten nog wel kreeg. Als iemand ging verhuizen of iets anders leuks meemaakte werden er bloemetjes en cadeautjes geregeld. Maar ik ontving niets. Terwijl ik wel aan mijn manager had aangegeven dat er best contact met me opgenomen mocht worden. Nooit heb ik meer iets van dit team vernomen. Verschillende keren aangekaart bij het management dat ik toch wel hiermee zat maar ook daar werd niets mee gedaan. Mijn zelfvertrouwen en werkplezier was compleet de grond ingeboord door dit team. Uiteindelijk ging ik na een paar maanden thuis beter worden en bijkomen re-integreren in een ander, veel leuker passender team. Hierdoor weet ik dat het niet per se allemaal aan mij lag en dat er ook leuke teams en mensen bij ANWB zijn. Hier bloeide ik weer op. Het nieuwe team waar ik het erg naar mijn zin had en weer plezier in het werk begon te krijgen had mij graag behouden, maar als je eenmaal zo’n overspannen/depressie labeltje aan je hebt hangen dan is zelf het bedrijf wat claimt betrokken en behulpzaam te zijn keihard en wordt je contract niet verlengd. En dat beslist dan een manager die je misschien 2 keer kort hebt gesproken en die niet bij anderen om input vraag. Dat fijne team gaf me voldoende steun bij vertrek én een leuk afscheid, maar met een illusie armer kijk ik terug op dit verloren jaar. Kortom, ik had op mijn intuïtie moeten vertrouwen en nooit bij ANWB moeten gaan werken.