Reviews van Handelsgids

Deze minpunten zijn een objectieve weerslag van mijn werkervaringen met Handelsgids. Enkele redenen waarom ik Handelsgids in de toekomst vermijd als werknemer: 1. Doorgroeimogelijkheden Door bij Handelsgids te starten, bevind je je op de bodem van de hiërarchische ladder. In dit geval telt die ladder slechts 2 treden en werk je rechtstreeks onder de baas. Je kan dus geen evoluerende carrière uitbouwen bij dit bedrijf, integendeel. 2. Werkomgeving Je werkplaats bevindt zich in de kelder van een woonhuis in de Jan Gorislaan in Diest, waar je soms met 4 mensen tegelijk in een klein kamertje samenhokt. Je hebt er je eigen computer om op te werken, maar dat is dan ook alles. Raak alvast gewend aan zoemende, flikkerende TL-lampen en het gebrek aan natuurlijk daglicht, want veel ramen zijn er niet. Je hebt 's middags een halfuur pauze om te lunchen, en dat doe je met z'n allen in het verwarmingshok a.k.a. "personeelsrefter" in diezelfde kelder. Als de 4 beschikbare stoelen bezet zijn alvorens je toekomt, kan je rechtsomkeer maken naar je bureau om daar te eten of kan je ervoor kiezen om buiten te gaan staan. Je brengt steeds je eigen lunch en drank mee, aangezien er vanuit Handelsgids absoluut niets ter beschikking wordt gesteld voor personeel- zelfs geen water. Mocht je door de indringende geur van verbrande mazout tijdens het eten een raam willen openzetten: pech, want ook hier zijn geen ramen. 3. Werksfeer Wat bijna 20 jaar geleden een goed concept was, is dat ondertussen al wat minder. Bedrijven en handelaars kiezen steeds vaker hun eigen weg op het internet en laten voor een fractie van de abonnementskosten van Handelsgids hun eigen website bouwen door professionele en bekwame firma's, voor een eenmalige vaste prijs en zonder 3-jarige contracten met stilzwijgende verlenging. Komt daar nog eens bij dat veel bedrijven en zelfstandigen gratis hun producten en diensten via diverse eigen sociale media kenbaar maken, die reeds alle mogelijke contactinfo en hun openingsuren bevat en daarenboven veel beter scoort bij Google dan Handelsgids. Dit evoluerend gebrek aan meerwaarde maakt dat steeds minder bedrijven/handelaars zich geroepen voelen om in te tekenen en er vaak een gespannen sfeer op de werkvloer heerst. Nieuw personeel komt gemotiveerd en vol enthousiasme toe, maar vertrekt na twee weken of minder alweer. Door personeelstekort worden de taken van vertrekkende werknemers bij op de schouders van de achterblijvers geladen, zonder enige vorm van bijkomende compensatie of tegemoetkoming. Dit resulteert - hoe kan het ook anders - in gefrustreerde werknemers. Momenteel werken er nog 5 mensen op de binnendienst bij Handelsgids, het overige werk wordt ingevuld door gratis stagiairs uit het middelbaar onderwijs. 4. Werkethiek Elke goede relatie is gebaseerd op vertrouwen. Dat is op amoureus en vriendschappelijk vlak zo, maar evenzeer op bedrijfsgebied. Helaas kan ik uit ervaring stellen dat Handelsgids hierin op meerdere vlakken faalt. Als je handelaar of zelfstandige bent, krijg je wel vaker vertegenwoordigers over de vloer die je met een vlot verkooppraatje proberen te overhalen om in te tekenen op producten of diensten. Als je 1 van de 3 overgebleven vertegenwoordigers van Handelsgids over de vloer gehad hebt en je hebt tegen beter weten in je krabbel onder een contract gezet, is er geen weg meer terug. Per afgesloten contract krijgt de vertegenwoordiger een mooie commissie en de handelaar blijft achter met een kleine vermelding op een enkele webpagina op een reclamewebsite. Hiervoor dien je dan jaarlijks tussen de € 150 en € 650 te betalen, afhankelijk van het gekozen pakket. Wanneer je na ondertekenen wilt opzeggen, kan dat pas na 3 jaar "klant" te zijn geweest. Vertegenwoordigers worden bijna uitsluitend ingezet om nieuwe klanten te vergaren en klantopvolging bij bestaande klanten wordt uitgesteld of afgewimpeld. Opnieuw iemand ter vertegenwoordiging in je zaak zien om uitleg te krijgen, dingen te demonstreren of vragen aan te stellen is geen sinecure. Met slechts 3 vertegenwoordigers op de baan zijn er zelfs provincies (b.v. Antwerpen en Limburg) waar de betalende handelaars al meerdere jaren niemand meer gezien of gehoord hebben van Handelsgids, buiten de postbode met hun jaarlijkse factuur. 5. Verouderde bedrijfsleiding De bedrijfsleider van Handelsgids was in een vorige carrière cameraman en werkte toen al samen met de huidige directiesecretaresse van Handelsgids. Begin jaren 2000 werd Handelsgids opgericht vanuit een optimistische, futuristische visie. Hoewel beiden weinig tot niets wisten over computers, websites of zoekalgoritmes, slaagde de zaakvoerder er met veel betaalde hulp van buitenaf toch in om een basic website uit de grond te stampen. Jaren gaan voorbij en hoewel de technologie en wereld rondom hen constant verandert, evolueren ze niet mee. Je weet dat het ergens fout zit als je in je eerste week als jonge werkkracht een bedrijfsleider en zijn directiesecretaresse moet bijscholen over de website of dingen die evident zijn aan de sector. Wanneer jeugdige, technologisch meer ervaren personeelsleden hen vervolgens wijzen op het belang van klantenbinding, service en mogelijke aanpassingen of tekorten, worden hun argumenten als sneeuw voor de zon afgewimpeld. Hij noemt zichzelf graag "Lucky Luke" en wordt door zijn personeel graag aanzien als een sheriff. Helaas zijn de klanten van Handelsgids uiteindelijk de dupe van zijn alleenheerschappij, gezien zij wel betalen maar weinig service in ruil krijgen. De enige plaats waar je als handelaar met je zaak naar gegidst wordt, is de portefeuille van Handelsgids NV. 6. Personeel De echte waarde van een bedrijf ligt hem in hoe het met z'n personeel omgaat. Een bedrijf met gelukkige werknemers zal het automatisch beter doen dan eentje dat zijn personeel uitbuit. Dat is hier zeker ook het geval. "Uitbuiten" klinkt als een zwaar woord, maar wanneer een bedrijf je plots zonder reden op straat zet en je gepresteerde overuren en je kilometervergoeding met eigen wagen niet uitbetaalt, kan je toch wel spreken van moderne slavernij. Voorts ben je als interim-personeelslid een speelbal van de bedrijfsleider en de directiesecretaresse. Je solliciteert voor en wordt aangenomen om een bepaalde functie te gaan bekleden. Leuk, denk je bij jezelf. Vervolgens mag je ongeveer een maand effectief die functie uitoefenen. Wanneer je op een dag 's morgens bij de directiesecretaresse je "to-do-lijst" gaat ophalen, zie je dat er plots een of meerdere taken zijn bijgekomen. Taken die normaal niet voor jouw functie zijn, maar toch op een of andere manier een weg naar je takenlijst hebben gevonden. Geleidelijk aan worden op je to-do-lijst de uren van je "nieuwe" taken langer, terwijl de taken die bij je vaste functie horen steeds korter van duur worden. Uiteindelijk ga je van het onderhouden van de website, ondersteunen van de marketing en het schrijven van SEO-teksten naar bijna niets anders meer dan bellen met handelszaken om hen te vragen of er 'alstublieft een vertegenwoordiger mag langsgaan'. Als je je ongenoegen uit, wordt dat eerst compleet genegeerd. De directiesecretaresse wimpelt je af met de woorden: dat is die van hierboven (lees: de zaakvoerder) dat dat beslist, ik stel gewoon de to-do's op. De volgende keer dat je de eenzijdige functieverandering aankaart, is het te wijten aan het chronische personeelstekort bij Handelsgids. En zo blijven de excuses zich opstapelen en blijf je maar 7,5u/dag bellen zonder veel resultaat, in een kleine kamer in een donkere, muffe kelder in Diest, met een verouderde Nokia-gsm zonder headset. Tot je op een dag naar de bedrijfsleider moet gaan, die zegt dat er geen werk meer is in je oude functie en er enkel nog gebeld moet worden. Wat de waarheid geen eer aandoet, aangezien er nog meer dan 20 klanten een supporttelefoontje verwachtten en er minstens 2 weken schrijfwerk op je lag te wachten. Vervolgens belooft hij je dat hij nog van zich laat horen van zodra er weer wat meer klantenassistentie en schrijfwerk is, maar blijft het stil. Op je C4-formulier om uitkeringen te kunnen ontvangen kan je makkelijk 3 maanden wachten. En de uitbetaling van meer dan 30 overuren of een kilometervergoeding voor het +/- 3.000 km ronddelen van de bedrieglijke eindejaarsactie met mijn eigen wagen, daar is het 4 maanden later nog steeds stil rond. Een andere ex-werknemer kreeg geen C4 en wacht nog steeds op de beloofde eco-cheques. Ik kan nog honderden paragrafen bijschrijven, maar ga het voor bekeken houden. Denk twee keer na voor je met hen in zee gaat.