Blank verlosser en giftig leiderschap - werkgeversreview Anonieme werknemer bij DREAM

Wauw, waar te beginnen. Allereerst maken ze er een gewoonte van om tijdens het sollicitatieproces te liegen tegen potentiële nieuwe medewerkers. Geloof GEEN woord dat ze tegen je zeggen. Toen ik begon, realiseerde ik me meteen dat mijn wervingsbeschrijving en werkverwachtingen niet overeenkwamen. Er is absoluut geen training of ondersteuning en als je iets zegt over problemen die je ervaart, wordt aangenomen dat het een persoonlijk probleem met jou is. Er is absoluut geen ruimte voor feedback en het leiderschap weigert docenten en lagere medewerkers te betrekken bij de besluitvorming. Uiteindelijk is de CEO aan de top degene die de touwtjes in handen heeft. De ironie is dat ze nooit het klaslokaal binnenstapt of echt interactie heeft met docenten en studenten. Ze huren in onder de premisse van empowerment van de gemeenschap en het wegwerken van de educatieve kansenkloof, maar ze maken schaamteloos misbruik van dat probleem en maken er misbruik van. Wat de covid-veiligheidsprotocollen betreft, was er absoluut geen handhaving. Niemand volgde gezondheidsonderzoeken op en medewerkers werden door de leiding aangemoedigd om de covid-quarantaineprotocollen te negeren vanwege het lage aantal personeelsleden. Leiderschap is jong en onervaren, waardoor ze super defensief, onprofessioneel en onwillig zijn om feedback te accepteren. Ze cultiveren een echt giftige werkomgeving waar ze weigeren verantwoordelijkheid te nemen en steeds meer werk opleggen aan leraren. Ze richten zich op individuele leraren om te pesten en vervolgens te roddelen en persoonlijke informatie over hen te delen met andere werknemers. De werkplek is super cliché en voelt eerlijk gezegd gewoon onveilig. Wat de veiligheid van studenten betreft, is het betreurenswaardig. Er zijn constante gevechten, zelfs tijdens covid met kleine klassen, en een absoluut falen van de beheersing van geletterdheid. Er zijn geen systemen van consequenties voor studenten, waardoor de enige oplossing als beloningssystemen overblijft. Dit betekent dat leerlingen met slecht gedrag in wezen worden omgekocht om te gehoorzamen en dat andere leerlingen worden aangemoedigd om dat gedrag te herhalen om dezelfde aandacht of prijs te krijgen, wat uiteindelijk op een negatieve manier uitwerkt op de hele klas. Er worden constant kinderen de gangen ingestuurd en de hele dag door de gangen laten rennen of potloden slijpen. De leesniveaus zijn zo slecht dat ze afstuderen aan kinderen van de basisschool die lezen op het 1e of 2e leerjaar... hun voorgestelde oplossing hiervoor voor het komende schooljaar was om hardop voorlezen te vervangen door een jaar lang examenvoorbereiding. Ook is er geen ondersteuning voor de leraar in geval van nood - je zit eigenlijk alleen op je eigen eiland als er iets misgaat. Ook vorig jaar was er een schietpartij tegenover de school tijdens het ontslag en niemand werd hierover geïnformeerd - studenten mochten als normaal ontslag nemen ondanks het potentiële gevaar en de aanwezigheid van de politie. Laat me niet beginnen over de ongelijkheid in de manier waarop werknemers ook worden behandeld - er is zo'n kloof. Ik heb blanke mannelijke collega's naar me toe zien komen die geschokt waren over hoe leiderschap tegen me heeft gesproken, en toegegeven dat ze nog nooit op zo'n manier zijn behandeld. Vaak zijn minderheden het doelwit van de organisatie en worden ze gedwongen te vertrekken, en worden ze constant gecontroleerd en niet gerespecteerd. Het is verschrikkelijk. Het enige waar ze aan de top echt om geven zijn de donateurs en constante netwerkuitbreiding - er is geen ruimte voor eerlijke reflectie, gezamenlijke probleemoplossing en verbetering, of de stemmen van studenten en docenten. Het is een trieste, giftige werkomgeving. De school is opgericht door de bevoorrechte elite als een ijdelheidsproject om het ego en de zakken van de oprichter te helpen vullen. Ze exploiteren hun bevolking en negeren de gemeenschap. Het is giftig en ze weigeren te leren van hun gemeenschapsleden, personeel en studenten. Uiteindelijk vormen hun stemmen een bedreiging voor de valse realiteit die ze hebben gecreëerd en schrikt het potentiële nieuwe donoren af. De verantwoordelijken weigeren om op de begane grond te komen om de problemen in de gemeenschap die ze proberen aan te pakken echt te begrijpen. Het is zo'n intimiderende, giftige cultuur. Het hoge verloop onderstreept het probleem, maar maakt ook deel uit van hun bedrijfsmodel, zodat ze werknemers minder kunnen betalen en nieuwe, naïeve medewerkers kunnen indoctrineren.