Gemengde gevoelens - werkgeversreview Coördinator Personeelszaken bij Repligen

Hoewel de snelle groei van het bedrijf indrukwekkend is, voelt de middengroep van contribuanten dit het meest aangezien zij niet over genoeg man beschikken of niet voldoende getraind zijn, wat is beïnvloed door het aantal mensen die in de sollicitatieperiode zijn aangenomen. Ik kreeg een paar honderd mensen onder me en hoewel ik de werknemers echt geweldig vond, was het moeilijk om deze werklast vol te houden. Mijn manager heeft me goed geholpen prioriteiten te stellen, maar zo veel mensen wilden onmiddellijk antwoorden en omdat ik in mijn eentje was, was ik beperkt in mijn opties. Toen ik daarna naar een nieuwe organisatie ben gegaan, realiseerde ik me dat we als HR-afdeling sommige dingen niet goed hebben aangepakt. Het eerste was ziekteverlof - dit gaven we niet aan tijdelijke werknemers of stagiaires, hoewel dit wel bij wet verplicht is. Voor zover ik weet waren wij van die verplichting niet vrijgesteld. Ik verzorgde samen met mijn zakenpartner van HR ook voornamelijk kwesties omtrent zorgverlof/SOA's. Toen ik zelf verlof nam, werd mij geen brief over mijn verlofsrechten toegestuurd, en toen ik terugkwam moest ik helpen mijn eigen claim af te handelen. Ik had vaak het idee dat we geen aandacht besteedden aan de beste manier om ons werk te doen of aan Standaard Operatieprocedures. Dit werd duidelijk wanneer één van ons voor een langere periode niet op kantoor was. We waren vaak dusdanig druk met onze eigen verantwoordelijkheden en hadden geen Standaard Operatieprocedures om werknemers, die onze rol moesten vervullen als wij er niet waren, te helpen. Ik denk dat er veel verbeterd kan worden aan de cultuur. Veel werknemers voelden de druk van het hoger management, zonder het gevoel te hebben dat ze werden gesteund. Als je voorzieningen nodig hebt omdat je gehandicapt bent, laat dit dan duidelijk en expliciet weten, en wees op de hoogte van je rechten. Ik maakte me zorgen dat ik deze voorzieningen, buiten mijn directe managers om, niet zou krijgen. Verder ken ik iemand waarvan deze voorzieningen geweigerd werden ondanks het feit dat, naar mijn mening, dit niet een onredelijke last zou zijn voor het bedrijf. Ik weet niet of ze geprobeerd hebben hem te compenseren, en ik ben ook maar één persoon wiens verhaal erg kan verschillen van die van anderen. Ik ben ook nooit benaderd voor een ontslaggesprek, waar ik graag deze zorgen met ze had besproken. Ik hoop dat Repligen door blijft groeien met respect voor zijn cultuur en mensen. Mijn eerste jaar hier was geweldig, maar sinds mijn verlof werd het alleen maar minder. In plaats van een gesprek aangaan zodat ze beter begrepen wat ik doormaakte of hoe het mijn werk beïnvloedde, dachten sommige collega's dat ik ontevreden was met het werk, en dat ik niet bij machte was het te doen. Dit voelde erg respectloos, en uiteindelijk had ik het gevoel dat ik niet werd gehoord of niet echt begrepen werd door iemand, behalve door mijn manager en een paar collega's met wie ik veel heb samengewerkt.