Not worth it. - werkgeversreview Barista bij Starbucks

Great culture if you have friends working here with you

Somtimes management are clueless about the changes, micromanagement is a toss-up depending on who you have as a manager

De voordelen zijn uit het zicht. Ik kreeg Starbucks-aandelen aangeboden na mijn eerste jaar, evenals 401k via Fidelity en een fantastisch Blue Cross Blue Shield-ziekteverzekeringsplan. U kunt met dat plan uw hele gezin dekken, en het kan ook binnenlandse partners zijn. Ik kreeg elke week een pond gratis koffie en de hele dag gratis koffie (hoewel ik denk dat dat specifiek was voor mijn winkel, die de regels ombracht). Er is ook een hotline voor medewerkersondersteuning die u kunt bellen als u problemen ondervindt in uw persoonlijke leven. En HR reageert echt - ze zullen je niet als een onruststoker zien als je legitiem een probleem hebt. Ze zullen het afhandelen. Ook seksuele geaardheid en genderidentiteit zijn opgenomen in hun antidiscriminatiebeleid. Geen van de homo's of lesbiennes in mijn staf kreeg er rotzooi van, ook al was ongeveer de helft van de staf rustig conservatief christelijk en republikeins. Als je een mensenmens bent, ontwikkel je relaties met de stamgasten en is het leuk om hun dag goed te maken. Ik vond het behoorlijk lonend om drankjes te maken. Ik hield van de artistieke kant ervan. En nogmaals, de gratis koffie ... gewoon geweldig. Ze zijn meestal ook behoorlijk flexibel wat betreft planning, dus het is ideaal voor als je twee banen hebt of student bent. Ik werkte met mensen van in de vijftig die hun eigen carrière hadden, maar voor de ziektekostenverzekering parttime bij Starbucks werkte. Het vakantietijdsysteem is ook best aardig. Ik werkte met een man die daar 10 jaar was en een maand op vakantie ging naar zijn thuisland. Het personeel kan erg krap zijn ... of ze kunnen erg gemeen zijn. Maar teamwork wordt beslist aangemoedigd. En voorbeeldig werk wordt erkend. In een 8-urige ploeg krijg je drie pauzes: een lunchpauze van 30 minuten en twee pauzes van 10 minuten. Je krijgt ook af en toe die geweldige klanten en je leeft voor het zien ervan. We hadden vier klanten die elk jaar rond Kerstmis 100 dollar in onze fooienpot stopten. Soms kunnen die mensen je dag goedmaken met de dingen die ze zeggen en doen.

Als je in een winkel werkt die hun zout waard is, zullen ze je tot op het bot bewerken. Vooral in een grote of grote winkel is er zoveel te doen, zoveel schoon te maken. Een persoon in de ochtendploeg zal absoluut de waanzin van een ochtendspits hebben, maar van een avondpersoon moet worden verwacht dat hij de avondspits met een beperkt personeelsbestand net zo GOED afhandelt als de plaats vlekkeloos krijgt op wat ik denk dat geen redelijke tijd is. We zouden de plaats om 10:45 schoon kunnen krijgen, oké - als we de gezondheids- en bedrijfsregels overtreden over wanneer dingen moeten worden afgebroken. En als dat ooit werd ontdekt, zaten we er natuurlijk diep in. En als we over 10:45 gingen, waren we ook in de problemen. Het management heeft soms zeer onrealistische ideeën over wat de functie eigenlijk inhoudt en welke regels en grenzen daarbij horen. Het loon in mijn staat begint bij het minimumloon. Het plafond voor een barista is $ 10 / uur, wat je bereikt als je er ongeveer vijf jaar bent. Maar tips helpen, en sommige welvarende winkels met een hoog volume hebben tips tot $ 4 / uur. Er is ook een neiging tot fanatiek management. Andere "vriendelijke" bedrijven zoals Whole Foods hebben dit ook - de managers drinken de Kool-Aid en aanbidden het bedrijf. Ik heb ooit met mijn manager gesproken omdat mijn schema werd gewijzigd met een opzegtermijn van minder dan 24 uur, en dat was in strijd met de staatswet. Ze kreeg een gekke blik in haar ogen en spuugde: "De wet van Starbucks gaat boven de staatswet!" Maar dat is slechts een neiging. Er zijn behoorlijk coole managers die er zijn. De mijne was krankzinnig. De klanten worden rot verwend, dus ze worden ook een beetje onredelijk over hun Starbucks. Ze zullen daar staan en eisen dat je vijf keer een drankje maakt, omdat er nog steeds schuim op die latte zit en ze zeiden GEEN schuim, geen LICHT schuim. Dit is een bedrijfsmodel van Starbucks: iedereen is speciaal en we zullen de regels voor iedereen buigen. En ik heb mensen tegen me laten schreeuwen en me a (b) noemen en me beloven dat ze me mijn baan zouden laten verliezen. Ik heb ook dingen naar me toe gegooid. Maar dat is ook gewoon klantenservice. De laatste jaren is Starbucks ook geobsedeerd door verkopen. Er staat veel druk op het personeel om ervoor te zorgen dat mensen naar huis gaan met zakken koffie van $ 15 en ondermaatse espressomachines. Het is moeilijk om de relaties te onderhouden die ze willen dat we onderhouden terwijl we dingen proberen te verkopen. Over het algemeen, als u de klanten en de fysieke vraag kunt verdragen, en als voordelen belangrijker zijn dan inkomen, doe het dan. Het loont op zijn eigen manier. Draag inlegzolen.