Pluspunten
Een van de slechtste bedrijven die ik ooit ben tegengekomen als het gaat om het managen van werknemers – en deze rotzooi komt volledig van de top: de zogenaamde "CEO's". Het gevolg is een totale desinteresse binnen het team (selectief favoritisme daargelaten) en een afschuwelijk slechte communicatiestijl van het senior management. U moet begrijpen: het bedrijf krimpt voortdurend door het chaotische, torenhoge personeelsverloop. De tragische ironie? Hoe minder werknemers er overblijven, hoe pijnlijker u zich zult bevinden bij het grillige en giftige toezicht van het senior management. Het kernprobleem? Deze "leiders" zien alleen cijfers – venijnig verblind door cijfers, zich volledig onbewust van de menselijke machinerie die het bedrijf daadwerkelijk in leven houdt. Een "leuk weetje": de drie senior managers vertonen extreem autoritair gedrag, terwijl ze weinig tot geen benul hebben van de realiteit buiten hun geïsoleerde, zelfdestructieve bubbel. Ze lijken fantomen – die slechts af en toe opduiken om hun bestaan als hoofdrolspelers in een toneelstuk van ineenstorting te markeren. Ik zou gemakkelijk een roman kunnen schrijven over de hel van micromanagement, maar ik zal het (pijnlijk) kort houden: leiderschapsvaardigheden zijn onbestaande. Motivatie is onbestaande. Visie is onbestaande. Je hoort alleen maar gepraat over het verkopen van meer deals/producten – zonder zelfs maar te begrijpen dat omzet zonder teamloyaliteit een zandkasteel is dat wacht op een golf. Het senior management heeft geen flauw benul van echt leiderschap. Ze verschuilen zich achter opgeblazen ego's en negeren de kern van de zaak: echte winst komt voort uit transparantie, empathie, constructieve feedback en empowerment van teams – niet uit angst, intimidatie en uitbuiting. Een leiderschapscursus in basisvaardigheden zou verplicht moeten zijn voor deze mensen – en elk kwartaal herhaald moeten worden. Ondertussen zijn de gewone medewerkers – mijn oprechte respect – meestal hardwerkende, getalenteerde mensen. Collega's maken vaak overuren, offeren persoonlijke tijd op en zetten zich volledig in voor succes... En wat krijgen ze? Geen erkenning – tenzij van gelijkgestemde collega's (die onvermijdelijk binnen een jaar vertrekken). Slechts een klein groepje gouden gans-verkoopmanagers houdt dit kaartenhuis overeind. Onthoud mijn woorden: op de dag dat deze laatste loyale soldaten hun biezen pakken, stort dit bedrijf van de ene op de andere dag in. Stel je voor: een bedrijf dat voor 85% overleeft dankzij de slopende inspanningen van amper een handvol mensen. Dat is geen bedrijfsmodel. Dat is een doodvonnis. Vergis je niet: de muren brokkelen al af – en evolueren steeds sneller naar een totale ineenstorting. Waar je ook bent, wie je ook bent: overweeg NOOIT – NOOIT – om voor deze parodie op een bedrijf te werken. Tenzij je er natuurlijk van geniet om behandeld te worden als een wegwerpartikel, gedehumaniseerd en bij elke stap neerbuigend behandeld. Normaal gesproken houd ik beoordelingen kort. Maar soms... Als je echt rot in de kern ziet, moet je je uitspreken. En tegen het senior management dat dit leest: Je weet precies wie je bent. Elke actie heeft een gevolg. En die van jou halen je sneller in dan je denkt.
Minpunten
Alles is slecht, behalve een paar collega's